السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

387

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

و در روايت چهارم از باب چهل و دوم از باب‌هاى مهريه فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « و مسلمانان پايبند به شرطهاىشان هستند . » و در باب هفتم از باب‌هاى طلاق ، مطالبى هست دالّ بر اين‌كه شرط مخالف با كتاب خدا باطل است . باب 7 شرط برگرداندن ثمن توسط فروشنده در مدت معين و پس گرفتن كالا 617 - ( 1 ) سعيد بن يسار گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : ما با گروهى از اهل عراق و ديگران معاشرت داريم . به آنان جنس مىفروشيم و ده به دوازده و ده به سيزده سود مىبريم . معاملات ما با آنها يك ساله و مانند آن است . آنان كالايى كه از ما خريده‌اند ، مىفروشند و پولش را نيز تحويل مىگيرند و در برابر پولى كه براى خريد كالا به ما بدهكارند ، زمين و خانه‌شان را به ما واگذار مىكنند و نوشته مىدهند . پس ما با آنان شرط مىكنيم كه اگر پول را تا زمان مقرّر آوردند ، خانه و زمين‌شان را به آنان بازگردانيم . در غير اين صورت ، خانه و زمين مال ماست . نظر شما دربارهء اين معامله چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : نظر من اين است كه اگر به قرارداد عمل نكردند ، آن مال شماست و اگر پول را سر وقت آوردند ، آن را به آنها بازگردانيد . » 618 - ( 2 ) ابو جارود از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « در صورتى كه كالايى را با شرطى به كسى فروختى ، اگر خريدار به شرط عمل كرد [ معامله لازم مىشود ] و در غير اين صورت خيار معامله به دست توست ( يا كالا متعلق به توست ) . » 619 - ( 3 ) معاوية بن ميسره گويد : « شنيدم كه ابوجارود از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى سوال مىكرد كه